1. การใช้ 号 ในบริบทต่างๆ ได้แก่

- ใช้ในบริบทที่พูดถึงชื่อที่ใช้แทนชื่อจริงนามแฝงของคนสมัยโบราณ โดยเฉพาะยุคถังและซ่ง (唐宋Táng Sòng) เป็นต้นไป แปลว่า “นามแฝง”

- ใช้กับบริบทที่พูดถึงคำอธิบายขนาด(ไซส์)ของผลิตภัณฑ์ แปลว่า “ไซส์”; “เบอร์”

- ใช้ในบริบทที่พูดถึงหมายเลขต่าง ๆ แปลว่า “(หมาย)เลข”; “เลขที่”

- เป็นภาษาพูดของ号码 ใช้ในบริบทที่พูดถึงหมายเลขหรือเบอร์ต่างๆ แปลว่า “(หมาย)เลข”; “เบอร์”

2. การเปลี่ยนผ่านการเรียกครูบาอาจารย์จาก 先生 มาเป็น 老师

ถอดบริบทการใช้ 号 ต่อจากตอนที่ 1  

- เป็นภาษาพูดของ “日” ใช้กับบริบทที่ใช้บอกวันที่ แปลว่า “วันที่”

- เป็นภาษาพูดของ 个เป็นคำลักษณนามของจำนวนคน ใช้ในบริบทที่พูดถึงบุคคลในเชิงลบ 

มีความหมายเชิงดูถูก ดูหมิ่น กลุ่มคนที่ไม่น่าไว้ใจ น่ารังเกียจ เป็นต้น แปลว่า “คน”; “ประเภท”; “แบบ”

(ดูตัวอย่างประกอบ)

- ใช้ในบริบทที่พูดถึงการต่อคิวในร้านค้า การทำธุรกรรม ทำกิจกรรมต่างๆ เช่น โรงพยาบาล ธนาคาร ร้านอาหาร เป็นต้น แปลว่า “คิว

- ใช้สมานร่วมกับคำศัพท์อื่นๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับชื่อเรียกบริษัท ธุรกิจร้านค้า การค้า เป็นต้น

- ถอดบริบทการใช้ 交

- คำศัพท์และโครงสร้าง: 交接、交朋友、交往、从来不..、外向的人、内向的人、与/和/跟..交往、学会了如何...、生意交往、一次都没..过、等待区、申请提交、全球签证、好坏交杂、饿热交煎

- ความแตกต่างระหว่าง 找个时间 กับ 找时间